Follow this blog with bloglovin

Follow on Bloglovin

jueves, 14 de marzo de 2013

#126



Non deixes de doerme,
arráncame as costras. 

Fálame de Reykjavik
comigo espida 
baixo as túas sabas.



martes, 5 de marzo de 2013

#117




Prometo 
agasallarche
coas miñas realidades
máis abismais.
 

Onte foi o meu cumpleanos mentres íamos de excursión a Lugo.

sábado, 2 de marzo de 2013

#114




Diferentes.
Mesma tendencia
á autodestrucción.


Laura no Pazo da Retén, na excursión do Roteiro de Rosalía de Castro.

lunes, 25 de febrero de 2013

#109



Caerei
de bruces contra o chan.
(Mentres tanto
adícome a lembrar
cada unha 
das túas
vértebras).



Non quedou como eu quería, e tampouco teño fotos novas, e tiro das vellas :/

jueves, 21 de febrero de 2013

#105.





Ninguén me dixo que ías quedar marcado en min.
Estirar ata case me romper.
Deixarme nos ósos.
-Impertinentemente-
seráns de entre tempo.




'Cause I'll be next to your bones.

martes, 19 de febrero de 2013

lunes, 18 de febrero de 2013

#102.





Inexistir 
mentres ti me amas.
Perseguir anacos de firmamento.
Comerche a boca.
Cuspirche doenzas 
intratábeis.
Amargura.
Paradisos.
Tabaco.
Alcol.
Ti.





domingo, 6 de enero de 2013

viernes, 28 de diciembre de 2012

(Primeiras fotos ca cámara nova)

Esta gústame moito, (lémbrame a unha de Antía *_*)
Padrón e o Nadal

Laura

O Xardín Botánico





Tal e como as sacou a cámara.

sábado, 10 de noviembre de 2012


Soñabas comigo nos finais do verán.
Coñecechesme en novembro.
E amáchesme polo Nadal.
Vivimos. Rimos. Calamos.
Por marzo xa non rondaba na túa mente.
E nunca xamais.

lunes, 5 de noviembre de 2012

Espero atoparte
nunha tarde de chuvia
Entre as túas sabas.
Entre os teus brazos.
Entre os teus beizos.



Bon Iver - Skinny Love

jueves, 4 de octubre de 2012

She's not coming home tonight.

Queremos,
temos
e non nos conformamos.
Así de sinxelo
Tan triste e real.
E despois queren ser unha oda á esperanza.

martes, 31 de julio de 2012

miércoles, 25 de julio de 2012

Arrimémonos

silenciosamente,
 
á espiral desa tormenta

que rematará

levándonos ao paradiso.

domingo, 15 de julio de 2012

A túa voz.

A túa voz
esconde
todo o que me queres,
garda para min
as verbas máis bonitas
e fala na lingua
ca que me bisba a milímetros
dos meus beizos.


lunes, 11 de junio de 2012

Ser los afortunados esta ocasión.

Volátiles, efímeras, vestigios. ¿Ves que son así? Juega en el vértice de cada palabra, vocaliza bien. Haz que las sílabas vuelen vertiginosamente en tu boca. Venera la sonrisa que le sale de las verticales comisuras de sus labios. Vuelve a susurrarle vibrantemente un millón de veces ese "te quiero".








                                                                                                

martes, 15 de mayo de 2012

Dime todo e non me digas nada.

Dime que non derramei todas esas bágoas inútilmente.
Dime que non, e esa negativa será a que máis afirme a verdade; ou dime que si e sumemonos na máis grande das mentiras.
Cóntame que os meus ollos son doces coma a canela, que eu direiche que os teus beizos son amargos coma o vinagre.
Dime que as miñas sutiles ironías eran as máis ledas daquel melancolioso inverno.
Afírmame que a miña voz albergaba as esperanzas esvaecídas polas túas cousas de rapaces pequenos.
Cóntame que o olor a verniz era o teu preferido e eu direiche que o meu era o do biscoito quente.
Tan só dime que non estiven a camiñar dando voltas. Só iso. Dimo, que marcho.